sirikanda's profiletweety_น่ารักPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    February 23

    จาจบปี 2 และ

    อืม......  ม่ายด้ายมาเยี่ยมตั้งนาน
     
     
     
     
     
     
     
    เผลอแป็บเดียวจาจบปี  2  แล้วอะ   เรียนก็หนัก
      ตอนนี้ก็กำลังสอบอยู่
     
     
     
     
     
    ม่ายค่อยด้ายนอนเลยอะ   ม่ายช่ายว่าอ่านหนังสือนะแต่เป็น
    ปามานว่าเล่นปายวันวันอะ
    ม่ายรุเป็นรัยเรียนม่ายรุเรื่องแถมยางอ่านหนังสือม่ายรุเรื่องอีก
    แบบว่าสอบม่ายด้ายอะ
    สงสัยเกรดออกมาม่ายดีแน่เลย
     
     
     
     
     
    นี่ก็รออ่านหน้งสืออยู่นะหนิ
    เพราะว่ากะว่าจาเอาหั้นด้ายเกรดเยอะที่สุดเลย
     
     
     
     
    แบบว่าม่ายมีรัยหรอกแค่อยากจาทำหั้ยด้าย
    แต่ม่ายรุจาออกมายางงัย
    ขอหั้ยออกมาอย่างที่คาดทีเถอะ
     
     
     
    เอาหละ
     
    ปายอ่านหนังสือดีก่า
    เผื่อจามีรัยดีขึ้นมาบ้างอะ
     
     
     
    ปายหละบะบาย
    December 01

    สุขด้ายมั้ยกี่วัน

    มีความสุขมั้ยกี่วัน  กับต้องมีทุกข์อีกและ
     
    เป็นอีกวันหนึ่งที่เค้ามีความรู้สึกเสียจัย  ถือว่ามากเลยก็ว่าด้าย  เพราะวันที่ 30 เป็นวันคล้ายวันเกิดของเพื่อนสนิทเค้าสมัยมัธยม  แต่เค้ามั้ยด้ายอวยพรวันเกิดกิ๊ฟเลย  เค้าอุตสาห์ตั้งจัยซื้อเค้กมาเพื่อกิ๊ฟเลย  กะว่าจาเป่าด้วยกันถึงจาอยู่คนละที่แต่มันสามารถสื่อถึงกันด้าย  เค้าคิดอย่างนั้นนะ  แต่แล้วมันก็มั้ยสามารถเป็นอย่างที่เคค้าคิดด้ายเพราะว่าเค้าโทรหากิ๊ฟแล้วแต่มั้ยรู้ทำมัยกิ๊ฟมั้ยยอมรับโทรศัพท์  เค้าก็มั้ยรู้เหมือนกันว่าทำมัย  แต่ว่าเค้าก็พยายามโทรหาคนใกล้เคียงแต่ก็มั้ยติด  หลายต่อหลายคน  บางคนติดก็มั้นรับอีกทั้งบางคนรับแล้วสายดันตัดปัยซะงั้น  มั้ยชั่ยแค่ครั้งเดียวนะตัดตั้ง 3 ครั้ง  จนนัยที่สุดก็โทรมั้ยติดเลย  เค้าพยายามจนถึงที่สุดแล้วแต่ก็มั้ยเป็นผล  แต่มีคนบอกว่ากิ๊ฟปัยฉลองวันเกิด  คงมั้ยด้ายยินเสียงเค้าก็หวังว่ามันจาเป็นอย่างนั้น  เพราะกิ๊ฟเป็นคนขี้น้อยจัยเค้าเลยกลัวว่ามันจาน้อยจัยเค้าเพราะเรามั้ยด้ายคุยกันก็นานแล้วเกือบเดือนด้ายนยแล้วมั้ง  กิ๊ฟก็เคยโทรหาเค้าแต่เค้ามั้ยด้ายรับและมั้ยด้ายโทรกลับด้วยเพราะว่าตอนนั้นมั้ยมีเงินนัยโทรศัพท์พอดี  ก็เลยกลัวมันน้อยจัย  และเค้าก็หวังอีอย่างว่ามันคงเห็นเบอร์ที่เค้าโทรปัยหานะเพราะถ้ามันเห็นมันคงรู้ว่าเค้าตั้งจัยโทรหามันแค่ไหน
     
     
    เค้าคิดว่าเพื่อนที่สนิทกันคงโทรปัยหามันหมดแล้วแหละ
    คงมีเค้าที่มั้ยด้ายอวยพรและก็คงมีเสืออีกคนที่เป็นเหมือนกันเพราะกิ๊ฟก็มั้ยรับโทรศัพท์เสือเหมือนกัน  คำอวยพรของเค้ามันคงมั้ยมีความหมายแล้วมั้ง เค้ามั้ยรูนะว่าการที่เค้ามั้ยด้ายอวยพรกิ๊ฟนัยครั้งนี้จาทำหั้ยกิ๊ฟเสียจียรึป่าว  แต่ถ้านัยความรู้สึกจิงเค้าก็อยากหั้ยกิ๊ฟมีความรู้สึกเสียจัยเพราะแสดงว่ากิ๊ฟต้องการคำอวยพรจากเค้าและเค้าจาด้ายรู้สึกว่าตัวเองยังมีความสำคัญอยู่  แต่ถ้าเกิดกิ๊ฟมั้ยคิดอารัยหรือบอกว่ามั้ยเป็นรัยกับครั้งนี้เค้าคงรู้สึกว่าเค้าคงมั้ยมีความสำคัญกับกิ๊ฟแล้วแหละ  ตอนนี้เค้ารู้สึกมั้ยดีเลย   มีเพื่อนที่นี่บอกว่าเค้าคงนอนมั้ยหลับแน่วันนี้ถ้ามั้ยด้ายอวยพรเพื่อนหรือถ้ามั้ยด้ายอวยพรเพื่อน  เพราะว่ามันเห็นเค้านั่งกดโทรศัพท์และรออย่างตั้งจัย   และเพื่อนมันก็นั่งรอรอดูว่าเค้าจาด้ายเป่าเทียนมั้ยทุกคนต่างรอดู  พอรูว่าคงมั้ยด้ายเป่าแล้วมันก็พากันพูดว่าวันนี้เค้าคงนอนมั้ยหลับแน่   ตอนแรกเค้าก็คิดว่ามั้ยขนาดนั้นแต่ตอนนี้เค้าก็ยังมั้ยนอน  แต่มันคงมั้ยชั่ยเพราะเรื่องนั้นหรอก  เพราะเค้าชินมากกว่า  นี่มันคือเรื่องจิงหรือเป็นการปลอบตัวเองกันแน่
     
    ถึงวันนี้จามั้ยด้ายอวยพรกับเจ้าตัวแต่ยังงัยเค้าก็ยังคงอวยพรกิ๊ฟอยู่ดี  คำอวยพรทุกอย่างมันอยู่ที่จัยเค้านี่แหละแล้วเค้าคิดว่าจัยเค้าและจัยกิ๊ฟมันสามารถส่งถึงกันด้ายและเค้าคิดว่ากิ๊ฟคงด้ายรับความรูสึกดี ๆ จากเค้าแล้วแหละเพราะเค้าฝากความห่วงใยปัยกับสายลมป่านนี้คงจาถึงกิ๊ฟแล้ว   ถึงจาห่างกันแต่เค้าคิดว่าเรายังอยู่ใกล้กันเสมอ
     
     
     
    เค้าก็อยากหั้ยกิ๊ฟรู้วั้ยว่าเค้ายังคงรักและเป็นห่วงกิ๊ฟเสมอ
    และจายังเป็นอย่างนี้ตลอดปัย
    November 28

    วันนี้มีความสุขจังอะ

    นานมากเลยนะที่มั้ยด้ายเข้ามา  บังเอิญเน็ตใช้มั้ยด้าย
    มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นนัยช่วงที่ผ่านมา   อาทิตย์ที่แล้วเค้าก็มั้ยสบายก็ต้องกินยาตลอดแต่ตอนนี้ก็หานและยังคงจะเหลืออาการไอนี่แหละที่มั้ยรู้ว่ามันจาหายวันหนาย   นัยที่สุดเกรดเทอมนี้ก็ออกครบทุกตัวแล้ว  จะว่าออกมาดีก็มั้ยชั่ยแต่เกรดที่ด้ายคงเป็นเกรดที่เค้าสมควรที่จาพอจัยแล้ว  เพราะมั้ยคิดว่าจาด้ายขนาดนี้ถึงมันจามั้ยเยอะแต่เค้าก็คิดว่ามันเหมาะกะเค้าที่สุดแล้ว
     
     
     
    วันนี้ถือว่าเป็นวันที่ข้าพเจ้ามีความสุขนะ  ถึงแม้ว่าจามั้ยด้ายปัยเที่ยว ม. เกษตร            
    แต่ก็มั้ยเป็นรัยหรอก   เดี๋ยวก็จาด้ายกลับบ้านปัยเจอกันแล้ว  ดีจัยนะที่เพื่อนก็ยังนึกถึงเรา  ยังคิดจาชวนเราปัยหา   แค่เพื่อนชวนเค้า  เค้าก็ดีจัยแล้ว  แต่มันดันชวนช้าปัยหน่อยเพราะเค้าใช้ตังค์เกินงบปัยมากแล้ว  แต่ถ้าจาปัยก็ปัยด้ายเพราะว่าขอพี่ด้ายแล้ว แต่เค้าก็นึกถึงวันข้างหน้ามันจาลำบากเลยมั้ยปัยดีก่า  กะว่าจาดู  POTATO  เลยมั้ยปัย
     
     
    ตอนแรกก็ชวนเพื่อนเรียบร้อยแล้วแหละ  แต่ตอนหลังเพื่อนเปลี่ยนจัยมั้ยปัย
    ตอนแรกว่าจามั้ยปัยแล้ว  เค้าก็เลยเสียดายเพราะถ้าเกิดรู้ว่ามั้ยด้ายปัยเค้าปัยหาเพื่อนดีกว่าแต่นัยที่สุดเค้าก็ตัดสินจัยปัย   ปัยกัน 2 คนก็เลยแวะหาเพื่อนที่มอเก่า  ตอนแรกมันจามั้ยปัยแต่มันก็เห็นจัยเค้ามันเลยพาปัย  เค้าก็รู้อยู่แล้วว่ายังงัยมันก็มั้ยทิ้งเค้าแน่  ยังงัยมันก็มั้ยปล่อยหั้ยเค้าปัยโดยที่มั้ยมีมันหรอก
     
     
    วันนี้คนปัยเยอะนะแต่คนเข้าปัยดูน้อยมาก คนอยู่ข้างนอกเต็มเลย
    เกือบปัยมั้ยทัน  เข้าปัยดีจัยนะเพราะโอกาสที่จาด้ายปัยดูคอนเสิร์ตน้อยอยู่แล้ว  และนี่ก็เป็นคอนเสิร์ตคนที่เค้าชอบ  แถมยังคนน้อยเค้าก็เลยรู้สึกดีเป็นพิเศษ
    อีกอย่างนึงด้ายเห็นพี่ปั๊บใกล้มาก  พี่ปั๊บน่ารักมาก ๆ เลย  ทุกคนนัยวงน่ารักหมดเลย  เสียดายที่มั้ยมีกล้องถ้างั้นจาเป็นอารัยที่ดีกว่านี้อีก  นี่เป็นครั้งแรกที่ด้ายปัยดูคอนเสิร์ตแล้วด้ายมีโอกาสอยู่หน้าเวทีถึงจามั้ยชั่ยตลอดเวลาแต่ก็ยังดี
    หลังจากคอนเสิร์ตจบแล้วเค้าก็ยังมั้ยออกปัย  เลยวิ่งปัยหลังเวทีเพื่อปัยดู  เสียดายที่ปัยมั้ยทันพี่ปั๊บเพราะพี่ปั๊บเข้าปัยนัยรถแล้ว  เหลือแต่พี่บ๋อมที่อยู่ข้างนอกยังถ่ายรูปกับแฟนเพลงอยู่  ตอนแรกว่าจาขอจับมือพี่บ๋อม  แต่หนิงมันดึงปัยข้างรถปัยหาพี่ปั๊บ   พี่ปั๊บยิ้มหั้ยน่ารักมากๆ เลย เค้าด้ายแต่เอามือปัยจับกระจกพี่ปั๊บก็จับอยู่กรี๊ดสุดๆ ก่อนจาปัยพี่ปั๊บยกมือไหว้ด้วย  น่ารักมาก  เห็นแล้วเป็นดีจัย  พอรถจาออกจริง ๆ เค้าก็วิ่งปัยด้านที่พี่วินอยู่  ถึงตอนนั้นจาคุยโทรศัพย์กะยุ้ยอยู่เค้าก็มั้ยวายกรี๊ดซะแล้วคราวนี้ก็เอามือประกบกับพี่วิน  คราวนี้แบบว่าตรงกันเดะเลยปลื้มจ้า  ตอนกลับยังขี่รถมาเจอกันทางออกอีกแต่เสียดายที่มั้ยนอนที่นี่  สงสัยปัยพักที่ขอนแก่น  เสียดายเพราะถ้าเกิดพักที่นี่เค้ากะว่าจาตามปัยที่โรงแรม   ว่าแล้วก็อิจฉาหยงที่มีโอกาสหั้ยดอกทานตะวันพี่ปั๊บกะพี่โอมแถมยังด้ายลายเซ็นต์พี่ปั๊บกะพี่วินอีกด้ายจับมือทุกคยด้วย  เห็นว่าด้ายจุ๊บพี่ปั๊บด้วยรึป่าว  แต่น่าจาจุ๊บมือนะถ้าด้ายยินม่ายผิด  อิจฉาอะแต่แค่นี้ก็ดีจัยมากแล้ว  วันนี้คงนอนหลับฝันดีแน่ ๆ เลย  อิอิอิ
    November 17

    คราวนี้ทำด้ายและ

    ดีจัยจังทำด้ายซะที

     

     

    คราวนี้ก็ด้ายรูปสมจัยแล้วสิ  อยากด้ายมานานแล้ว

    วันนี้เป็นวันลอยกระทง  ปีนี้เค้ามั้ยมีความรู้สึกตื่นเต้นเลย  ม่ายมีความรู้สึกร่วมเท่าไหร่ไม่รู้เป็นยังงัย  แต่ก็ด้ายปัยร่วมงานที่มหาลัยจัดอยู่แต่ก็มั้ยสนุกเท่าไหร่หรอก  จาว่าปัยก็ด้ายปัยลอยกระทง 2 รอบ  ครั้งแรกลอยกะพี่รหัส  ส่วนครั้งที่ 2 ลอยกะน้องรหัส  จาหั้ยปัยเป็นคู่กะเค้าคงมั้ยด้าย  เพราะหาคู่มั้ยด้าย น่าสงสารตัวเองที่สุดแต่มั้ยเป็นรัย  เพราะเค้ามีความรู้สึกว่าเค้าพอจัยกะการที่เค้าเป็นอย่างนี้  ถึงบางครั้งจามีความรู้สึกว่าอิจฉาคนที่เค้ามีแฟน  แต่พอเอาเข้าจิง ๆ  เค้าก็มั้ยอยากมี  พอมีคนเข้ามาหั้ยเลือกก็ดันปฏิเสธ  ก็เลยขออยู่แบบนี้ปัยก่อน  เมื่อถึงเวลาเมื่อพร้อมหรือเมื่อมีเวลาหั้ยกับเรื่องนี้เมื่อไหร่ค่อยว่ากันอีกที

     

    วันนี้มั้นด้ายลอยกระทงอีกเพราะถือว่าเมื่อคืนลอยปัยแล้ว  จาว่ามั้ยชั่ยวันลอยกระทงก็จิง  แต่จาว่าปัยตอนลอยรอบ 2 ก็เลย 6 ทุ่มแล้วก็ถือว่าเป็นวันลอยกระทงแล้ว  เมื่อคืนอุตสาห์ว่าจาเห็นน้องจิ๊บ  แต่ดันมั้ยเห็นเพราะตอนน้องจิ๊บมาดันออกปัยกะพี่รหัสเลยมั้ยด้ายเห็นเสียดายจัง ฮือ ๆๆๆ   แต่ดันเจอแต่ไอ้นมจืดมาทำหน้าจืดหั้ยดู เซ็งเลย  หน้าตาดีจามั้ยว่าเลยแถมยังมาทำเก็กพูดแล้วหมดอารมณ์  มั้ยด้ายเห็นคนที่อยากเห็นแต่ดันมาเจออารายที่มั้ยพึงประสงค์  หลังจากนั้นก็ด้ายออกปายกินนมกับน้องของกิ๊บก้อย  กะว่าจาด้ายหัวเราะเพราะน้องเค้าตลก  แต่ผิดคาดเพราะน้องเค้าแทบมั้ยพูดรัยเลย  เพราะน้องเค้ามัวแต่ฟังอีแหวงพูดเพราะน้องเค้าฟังมั้ยออกเลยพากันตั้งจัยฟังกันใหญ่   จากนั้นก็พากันกลับมาห้องนี่แหละแล้วก็พากันนอนเลยเพราะเหนื่อยมากเหมือนกันและมันก็ดึกมากแล้วด้วย

     

     

    จาว่าปัยแล้วเค้าก็มีความรู้สึกมั้ยดีเท่าไหร่

    เพราะลอยกระทงครั้งนี้มั้ยด้ายอธิฐานขอหั้ยพี่บิ๊กหายเร็ว ๆ  เลยรู้สึกมั้ยดี  เสียจัยที่ตัวเองลืมปัยด้าย  มั้ยรู้เหมือนกันว่าลืมด้ายงัย  แต่อย่าคิดนะว่าเค้านึกถึงพี่บิ๊กคนเดียว  มั้ยชั่ยนะ  เค้าอธิฐานหั้ยพ่อกะแม่ด้วย  แต่ที่เสียจัยคือว่าเค้าอธิฐานขอหั้ยพี่บิ๊กหายจากอาการป่วยทุกวัน  แต่คราวนี้ลืม  แม้แต่วันเกิดเค้าก็ขอเป็นของขวัญ  พอคราวนี้มั้ยด้ายขอเลยเสียจัยนิด ๆ  แต่มั้ยเป็นรัยเพราะยังงัยเค้าก็ยังรักพี่บิ๊กเหมือนเดิม  แต่จารักตลอดปัย

     

     

     

    นี่ก็ใกล้วันเกิดพี่รหัสกะน้องเทคแล้ว 

    ยังหาของขวัญมั้ยด้ายเลย  มั้ยรู้ว่าจาซื้อรัยหั้ย  นี่ก็มั้ยมีตังค์อยู่ด้วยกะว่าจาขอเงินแม่  แต่มั้ยรู้ว่าจาขอด้ายวันหนาย  ต้องหาทางหั้ยด้าย   จาว่าปัยเดือนนี้กะเดือนหน้าก็หนักเหมือนกันนะ  เพราะว่าเป็นวันพ่อกะวันเกิดแม่ด้วย  แถมมีวันเกิดเพื่อนอีก  จนอีกแน่ ๆ  ปีนี้มั้ยรู้ว่าจาซื้อรัยหั้ยพ่อกะแม่ดี  เงินมั้ยรู้ว่าจาพอซื้อรึป่าวก็มั้ยรู้  แต่จาพยายามหั้ยอารายที่มั้ยเคยหั้ย  แต่มั้ยแน่อาจาซื้อเสื้อเหมือนเดิมแต่อาจจาเปลี่ยนแบบก็ด้ายเดี๋ยวเค้าขอคิดดูก่อนแล้วมีตังค์จาด้ายลองปัยเลือกดู  เค้าคิดว่าคราวนี้ของพ่อต้องแพงกว่าของแม่อีกแน่นอน  เพราะรู้สึกว่าของพ่อต้องด้ายซื้อที่ห้างชัว  ว่าแต่ของพ่อน่าจาหาง่ายกว่าเป็นแน่  เพราะอารายพ่อก็ชอบ  และมันก็เค้ากะพ่อด้ายง่าย  แต่แม่นี่ดิกว่าจาหาด้ายก็ยากกลัวแม่สั่ยแล้วมั้ยสวย  กว่าจาปัยถึงตอนนั้นก็ต้องเรื่องเก็บตังค์ก่อน  ถ้าเก็บด้ายก็คงด้ายอารัยที่ดีหน่อย ต้องรอดูว่าจาด้ายอารัยกันแน่  อิอิอิ

     

    November 13

    นานมาแล้วนะ

    มันก็นานแล้วแหละ
    ที่มั้ยด้ายมาซักที  มั้ยมีโอกาสอะ  ต้องทำความเค้าจัยกับตัวเองก่อน
    เพราะตอนนี้ต้องปรับตัวเองใหม่ เลยต้องเริ่มทำความรูจักกับตัวเองใหม่
     
     
    เทอมนี้รู้สึกว่าเรียนยากมาก ๆ  เลย  แต่เค้าลงเรียนน้อย 
    เพราะด้วยทื่ตัวเองมั้ยสนจัย  พอจาลงก็มีแต่วิชาเต็ม ๆ เลยตัดสินจัย
    ว่าลงแค่นี้ก็ด้าย  เพราะว่าจะด้ายหั้ยเวลากับวิชาที่ยากๆ นี้ก่อน
    ตอนนี้ก็พยายามทำตัวใหม่อยู่
    แตยังมั้ยค่อยเปลี่ยนมาก  ยังคงติดทีวีเหมือนเดิม
    แต่จาหั้ยเปลี่ยนเหมือนเป็นคนละคนเลยมันก็มั้ยชั่ย
    ก็กำลังพยายามอยู่  แต่ว่าปัยเมื่อคืนก็มั้ยด้ายอ่านหนังสือเลย
    มัวแต่คุยกับเพื่อนเลยมั้ยด้ายอ่าน  พอจะอ่านก็ดันง่วงนอนเลยมั้ยอ่านเลย
    เมื่อวานปัยเรียนภาษาอังกฤษมา  พี่โรงเรียนสอนหั้ย
    ว่าจะพยายาม  แต่มั้ยรู้ว่าจะทำด้ายแค่หนัย
    ก็อย่างที่มีคนบอกว่าโอกาสมันมั้ยด้ายมาหาเราตลอดเวลา
    แต่เค้าขอโอกาสอีกเค้าจะทำมันหั้ยดี
    เหมือนกะที่เคยสัญญาว้ย
     
     
    ว่าแล้วช่วงนี้สุขภาพมั้ยค่อยดีเลย  เช้าปวดท้อง  เย็นปวดหัว
    อีกทั้งสุขภาพจิตดันมั้ยดีอีก  แล้วจาเอางัยดีนี่
    เมื่อไหร่จะมีความมสุขกะเค้าซักที
    อุตสาห์จะพยายามทำตัวใหม่ก็จะมั้ยมีครัยหั้ยโอกาสเค้าเลย
    พูดถึงความสุขดันเสียจัยอะ  เมื่อวานโทรปัยหาแม่
    กะว่าจะขอปัยเที่ยวเขาใหญ่กะพี่ ๆ เพื่อน ๆ
    แม่มั้ยหั้ยปัยอะ  เสียจัยนะ  อุตสาห์มีโอกาสปัยสนุกกะเพื่อน
    ดันมั้ยด้ายปัย  เพราะเคิก็มั้ยรู้เหมือนกันว่าจะมีโอกาสแบบนี้อีกเมื่อไหร่
    ถ้าเกิดจบปัยแล้วจะมีโอกาสเจอกันมั้ยก็มั้ยรู้
    อย่าว่าแต่เที่ยวเลย  เฮ้อ  อิจฉาคนที่ด้ายปัย  แต่ก็เข้าจัยเหตุผลของแม่นะ
    ก็รู้ว่าเป็นห่วง  อาจจาเพราะรู้แล้วมั้งว่าที่บ้านเป็นอย่างงี้
    แต่เพื่อนอาจมั้ยเข้าจัย  แต่มั้ยเป็นรัยหรอก
    ก็ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าอยากกลับบ้านเหมือนกัน
    แต่เสียจัยนะพอคิดขึ้นมาแล้วอยากร้องไห้  ไม่ด้ายอยาปัยขนาดนั้น
    แต่มีความรู้สึกว่าตอนนี้เค้าอ่อนแอยังงัยมั้ยรู้
    ทำรัยก็รู้สึกว่ามันมั้ยดีตลอดอะ
     
     
    แต่อยากจะขออย่างเดียว  ถ้าเกิดมีรัยแล้วมีคนเข้าจัยเรา
    และก็เชื่อมั่นนัยตัวเรา  แค่เนี่ยมันก็สามารถช่วยเราด้ายนัยจุดหนึ่ง
    ที่สำคัญก็คงเป็นพ่อกะแม่ของเค้าเองนี่แหละ
    ถ้าท่านเข้าจัยและชื่อเค้าก็คงดี
    แต่ที่ดีที่สุดก็คงเป็นการที่ด้ายอะรัยตามที่เราคาดหวัง
    มันคงดีที่สุด
     
     
    November 01

    เทอมใหม่

    อิอิอิ
     
     
    ตอนนี้ก็เปิดเทอใหม่แล้วอะ
    ยังมั้ยเข้าที่เข้าทางเลย   เกรดก็เริ่มออกแล้วยังมั้ยรู้เลยว่าจะเป็นงัย
    แต่ที่คาดวั้ยก็มีที่ตามเป้าและก็มีเกินคาดด้วย
    ที่ด้ายเยอะขึ้นก็รู้สึกดี  แต่ที่ยังมั้ยออกนี่แหละตัวที่กังวล
    นี่ก็ม่ายรูว่าจามีโชครึป่าว
     
     
     
    ต่อแต่นี้เราก็ด้ายสัญญากับตัวเองและครัยหลายคนวั้ยแล้ว
    ว่าจาตั้งจัยเรียนหั้ยมากขึ้น
    จากที่เคยนอนนัยห้องเรียนมากกว่าเรียน
    ต่อปัยจาเปลี่ยนเป็นนอนหนึ่งส่วนสี่ของการเรียน
    หรือถ้าเป็นปัยด้ายก็จามั้ยนอนเลย
    และต้องดูสถานะการณ์ก่อน
    แต่ที่แน่ๆเราจาอ่านหนังสือหั้ยมากขึ้น
    หนังสืออารัยก็ด้ายที่มันเพิ่มความรู้หั้ยกับเรา
    เราสัญญาว่าถ้ามีโอกาสอีกครั้ง
    เราจาทำมันหั้ยดีที่สุด
    เราสัญญา
    October 12

    ฮ่าๆๆๆๆๆ

    นัยที่สุดมานก็เกิดขึ้น
     
     
    เรื่องที่เราคิดว่าเราคงม่ายเจอเหมือนคนอื่นแต่.....ตอนนี้
    มานด้ายเกิดขึ้นแล้ว  มั้ยรู้ว่าทำมัยเหมือนกานที่เป็นเช่นนี้
    ที่จริงมานก็ชั่ยที่มันเป็นเรื่องรั้ยสาระ
    แต่อยากหั้ยมองนัยมุมที่แตกต่างบ้างอย่างที่พูด
    เราม่ายด้ายมองว่าเราถูก
    แต่เราก็ม่ายด้ายเป็นคนผิด...กับเรื่องที่เกิดขึ้น
    เรายอมรับว่าจริงที่มีอาการน้อยจัย
    แต่เราก็ม่ายด้ายทำหั้ยมันมีปัญหาขึ้น
    เรายังคงทำตัวปกติ
    ยังพูดยังคุย
    และก็มั้ยด้ายบ่งบอกเลยว่ามั้ยพอจัย
    อีกทั้งยังคงมองว่าอาจเข้าจัยกันผิดก็ด้าย
    ถ้าเราทำว่าเราน้อยจัยสุด ๆ โกรธ 
    หรือมันมากกว่านั้น เราจะมั้ยว่าเลย
    แต่นี่เรายังคิดด้วยซ้ำว่าเราจะกลับมาติวเหมือนเดิม
    แต่ที่มั้ยด้ายติวเพราะคิดว่าสถานการณ์มั้ยดี
    ถ้าเกิดปัยตอนนี้มันคงม่ายดีแน่
    เลยต้องปล่อยปัยก่อน
    แต่มั้ยเคยคิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเราคือปัญหา
    พึ่งมารู้วันนี้เอง
    ผิดที่เล่าหั้ยคนอื่นฟัง
    โดยที่เราเลิกคิดเรื่องนี้แล้วด้วยซ้ำ
     
     
    บางครั้งการที่หลายคนหั้ยมองนัยมุมของเค้าบ้าง
    เราก็คิดนะว่าเรามองมุมนั้นอยู่
    แต่แค่เค้ามั้ยรู้ว่าเราก็เข้าจัยเค้า
    แต่นัยทางกลับกันคือ
    เค้าว่าเค้าพยายามมองที่เป็นมุมของเรา
    แต่เรากลับคิดว่าเค้ามั้ยด้ายมองนัยมุมเราเลย
     
     
    เรามั้ยด้ายเสียจัยกับเรื่องทีเกิดขึ้นวันนั้น
    แต่เราเริ่มที่จาเสียจัยกับคำพูดของครัยหลาย ๆ คน
    โดยที่ทั้งหมดเราผิด  จริงหรอที่เราผิด
    ทั้งที่เราอยู่แบบเงียบ ๆ ม่ายแสดงออกอาราย
    กลับทำตัวปกติแล้วก็เลิกคิดแล้ว
    มิหนำซ้ำกลับทำเหมือนเข้าจัย
    นี่มั้ยชั่ยการแก้ตัวด้วย
     
     
    แต่ที่เราเสียจัยที่สุดก็คือ
    ทำมัยต้องว่าเราด้วย หรือทำมัยต้องเป็นแบบนี้
    เราก็ม่ายเข้าจัยเหมือนกาน
    เหมือนเราปัยว่าเค้าจนที่เค้ารับม่ายด้ายหรอ
    ทั้งที่เรายังคิดม่ายถึงด้วยซ้ำ
    และเราก็ม่ายรู้ด้วยว่ามีเรื่องอารายเกิดขึ้น
    ยังคงเอ๋ออยู่เลย
     
     
    อยากรู้จังอาการน้อยจัยของคนเรามันคือความงี้เง่าหรอ
    ทั้งที่เราก็เก็บวั้ยนัยจัย
    เราคิดว่าคนทุกคนมันมีสิทธิ์ที่จาน้อยจัยด้ายม่ายช่ายหรอ
    ถ้าเกิดมันจาเป็นอย่างงี้ต่อปัย
    และทุกอย่างเราเป็นคนผิดเราก็คงต้องต้องรับวั้ย
    ถ้าครัยหลายคยคิดแล้วสบายจัย
    เพราะเราม่ายคิดที่จาโทษครัย ๆ เลย ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้
    แต่แค่อยากจาพูดว่า
    ถ้าเกิดเราผิดมากนักจนมั้ยอาจหั้ยอภัย
    เราก็คงทำรัยมั้ยด้าย
    แต่อยากหั้ยรู้ว่าเรามั้ยเคยพูดหรือแม้แต่คิด
    ว่าจาแบ่งพรรคแบ่งพวก
    เรายังคงเหมือนเดิม
    แต่เรายังยืนยันว่าเรามั้ยอย่างพูดอย่างนั้นแน่
    แต่เราก็มั้ยรู้ว่าครัยเป็นคนจุดประกายมันขึ้นมา
    แต่ถ้าจาปล่อยวั้ยอย่างงี้เราก็คงทำรัยมั้ยด้าย
    ก็รอดูกันปัย  เพราะมันมีเวลาอีกนาน
    ที่จาดูด้ายว่าครัยเป็นงัย
    และวันนั้นเค้าอาจจารู้ก็ด้ายว่าเราเป็นยังงัย
    หรือว่าเราคิดกับเค้ายังงัย
     
     
     
    กาลเวลามันจาบอกทุกอย่างเอง
     
     
     
     
     
     
    October 11

    มันผ่านปัยแล้ว

    นัยที่สุดมันก็ผ่านปัยแล้ว
     
     
     
     
    ฮือ.....จัง
     
    และแล้วการสอบบัญชีก็ผ่านปัย
    พร้อม ๆ กับความเจ็บปวด
    ที่เข้ามาแทนที่
     
     
    อย่างงี้แหละชีวิต
    มีสุขต้องมีทุกข์
     
     
     
    ครายหลายคนว่ากันว่า
    นี่ยังม่ายถือว่าเป็นเรื่องที่เลวร้ายที่สุด
    มันยังจะมีเรื่องที่เลวร้ายมากกว่านี้
    อีกเยอะแยะ
     
     
     
     
    เราต้องพยายามรับมันหั้ยด้าย
    เพราะถ้าเจอเองที่หนักกว่านี้แล้วเรา
    ก็จะสามารถผ่านมันปัยด้าย
     
     
     
    เมื่อคืนแทบม่ายด้ายนอนเลยอะ
    อ่านหนังสือเกือบเช้า
     
     
    นอนตี 4 ตื่นตี 5
    ปายสอบแทบม่ายรู้เรื่อง
    เบอหมดเลย
     
     
    ด้ายแต่หวังว่าคราวนี้จาผ่านนะ
    ขอแค่ผ่าน
    ม่ายขอมาหปายกว่านี้แล้ว
     
     
     
    ถ้ายังมีโอกาสก็จะพยายาม
    หั้ยมากกว่านี้
     
     
     
     
     
    สัญญา
    ว่าต่อปัยจะตั้งจัยมากขึ้น
    ขอแค่โอกาส
     
     
     
     
    ซักครั้ง
    หั้ยเด็กน้อง
    ตัวเล็ก ๆ ตาดำ ๆ
     
     
     
     
    ต่อปัยจะพยายามมั้ยทำหั้ย
    ผิดหวัง
     
     
     
     
     
     
     
     
    จะพยายามทำหั้ยดีที่สุด
     
     
     
     
     
    มีคำนึงอยากจะบอก
    แต่ม่ายมีโอกาสบอกเลย
     
     
     
     
    อยากบอกว่า
     
     
    ซา  รัง  แฮ  โย
     
     
     
     
     
     
    October 10

    เฮ้อ....เหนื่อยจัยจัง

    เฮ้อ.....
     
     
    ม่ายรู้เป็ยงัยช่วงนี้
    ม่ายสบายจัยยางงายก็ม่ายรู้
     
     
     
    ขนาดเมื่อวานปายดูเพื่อนหนิทมา
    อุตสาห์อารมย์ดี
    แต่ก็ม่ายด้ายนาน....
    เพื่อนดันทำโทรศัพย์หายอีก
    ซื้อด้ายแค่เดือนเดียวกับอีก 2 วีน
     
     
     
    นี่แหละที่เข้าชอบพูดกานว่าความสุข
    มันมักจาอยู่กับเราม่ายด้านนาน
     
     
     
    ตอนนี้
    เราก็คิดว่ามานเป็นเช่นนี้แหละ
     
     
     
     
    ยิ่งวันนี้ก็เจอเรื่องที่ม่ายสบายจัย....
    ที่จริงมานก็อาจม่ายเป็นอย่างที่เราคิดก็ด้าย
     
     
     
    แต่ตัวเองดันเป็นคนคิดมากซะ
    มานก็เลยทำหั้ยรู้สึกม่ายดี
     
     
     
    ทุกทีที่มีเสียงหัวเราะ
    มันต้องมีความเศร้าหรือน้ำตา
    ตามมาตลอด....
     
     
    ทำไมเราเศร้าแต่เค้ากับหัวเราะกัน
    เหมือนกับที่ว่า
    คนทำกับคนที่โดนทำ
    .....มันต่างกัน.....
     
     
    ..........ทำไมนะ..........
     
     
     
     
     
     
    ชั้นคงเกิดมาเพื่อพบกับความทุกข์
    ความผิดหวัง   ความเศร้า
    และชั้นคงเกิดมาเพื่อที่จะสูญเสียน้ำตา
     
     
     
     
     
     
     
    บางครั้งการที่เรา
    เป็นคนที่ม่ายค่อยใส่จัยกับอะไร
    มันก็เกิดผลดีกับเรา
    ดีกว่าที่เราเป็นคนที่ใส่จัยกับอะไรตลอดเวลา
    อาจมีค่าแค่บางครั้ง
    ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับเค้าแต่...
    หลังจากนั้นเราก็แค่....
    ตัวอะไรก็ม่ายรู้
     
     
     
     
     
     
     
    เฮ้อ
    เดี๋ยวจาสอบบัญชีแล้ว
    แต่ดันม่ายมีกะใจจะอ่านหนังสือสอบ
    อยากหาคนติวหั้ย
    แต่ม่ายรู้จามีครัยที่จาหั้ยความสำคัญกับเรา
    คนที่ใกล้......หรือว่าเพื่อน
    ที่อยู่ไกลกันแน่
    ม่ายอาจที่จารู้ด้าย
    ม่ายรู้ผลสอบจาออกมายังงัย
     
     
     
     
     
     
    แต่ที่แน่ ๆ
    คงออกมาม่ายดีเป็นแน่
    รู้ตัวดี....ว่า
    การอ่านหนังสือนัยครั้งนี้
    ถึงจาอ่านมาก
    แต่
    ม่ายเข้าหัวเลยอะ
    กลับมีแต่เรื่องอื่นที่มัน
    ยังคงวนเวียนอยู่นัยหัวแทน
    เมื่อไหร่นะ
    มันจะเลิกด้าย
    ตั้งแต่เด็กจนโตแล้ว
    ต้องเป็นคนคิดมากตลอด
    ตอนนี้หน้าแก่เกินแล้ว
     
     
     
     
     
    เลิกคิดดีกว่าเรา
    เอาเวลาปายอ่านหนังสือดีกว่า
     
     
     
     
     
     
     
    หวังว่ามันจาเหมือนกัน
    ที่ว่า
    เวลาเราหัวเราะมาก
    แล้ว
    จาร้องไห้
     
     
     
    แต่นี่
    เวลาเราเสียจัยมาก
    คิดมาก
    มันคงทำหั้ยเราหัวเราะด้าย
    มีความสุขด้าย
     
     
     
    และคงหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น
     
     
     
     
     
    เรื่องที่เสียจัยมันมักเกิดขึ้เสมอ
    แต่การที่เราเสียจัยทุกครั้ง
    ก็ม่ายอยากหั้ย
    มานเกิดขึ้น
    โดยที่เพื่อนเราเป็นคนทำ
     
     
    เพราะมันจา SAD สุด ๆ อะ
     
     
     
     
    ม่ายเอาแล้ว
    เลิกเขียนเสียที
    อ่านหนังสือดีกว่าเผื่ออาราย
    มานจาดีขึ้น
     
    September 28

    อีกครั้งแล้วอะ

    แหะแหะ
     
     
    มีโอกาสเขียนอีกแล้ว
    คราวนี้ก็ม่ายมีรัยหรอกเพียงแต่ว่า
     
     
    ตอนนี้รู้สึกไม่สบายยังงัยม่ายรู้อะ
    เดี๋ยวก็ปวดหัว
    ม่ายด้ายอ่านหนังสือเลยอะ
     
     
     
    กะว่าจาทำข้อสอบหั้ยด้าย
    แต่ตอนนี้ม่ายแน่จัยแล้วอะ......
     
     
     
    เฮ้อคราวนี้จาทำข็อสอบด้ายมั้ยอะ
    อ่านก็ม่ายเข้าจัย
    แถมม่ายค่อยมีเวลาอ่าน
    หาโอกาสอ่านมั้ยค่อยด้าย
    กลัวต้องออกปายอ่านที่อื่นซะแล้ว
     
     
     
    ....เฮ้อ....
    อยากดูคอนเสิร์ต.....แดน&บีม....จังอะ
    ขอหั้ยสอบเสร็จทันที่เถอะ
     
     
     
     
     
    อยากกลับบ้านจังเลย
    จาด้ายปายเจอเพื่อน ๆ ที่บ้านซะที
    อืม.....แล้วเจอกานนะ